Aahh...nu eerst een bakkie!

hops*!

2009-02-11T10:50:00.004+01:00

Chris en ik zijn weer wat aan het klimmen geslagen. Al met al valt de terugval nog wel mee na een jaar bijna niet klimmen. De duur is er een beetje uit en en de maximaalkracht ook iets. Dus dat moet allemaal rustig terugkomen. Ik geniet er wel van dus dat is het belangrijkste!
Gister heb ik ook een route gebouwd in Steeppart. Een gele, in de sneeuwschuifwand...(jaja, zo heet ie'echt:). Ongeveer een 7b, maar dat moet nog vastgesteld worden.
Anyhoo, we zijn weer bezig en de winter loopt op zijn einde! Ook lekker én we gaan over 2 weken 14 dagen kitesurfen in Aruba, dus daar zal ik ook niet minder fit van worden! al met al gaat het weer de goede kant op!

Groeten!

George

Kitesurfing in Miami

2008-07-28T13:40:00.003+02:00

Actief herstel in Miami:

Tijdelijk buiten gebruik

2008-07-17T15:40:00.002+02:00

Updates komen wel weer, maar nu even niet.

Get up stand up !

2007-12-06T08:15:00.000+01:00

Nou..dat is ook niks, zo'n naar bericht bovenaan mijn site. Natuurlijk is de droevigheid nog niet voorbij, maar we blijven ook kijken naar alles dat leuk is.

Ik ben nu even erg druk met ons nieuwe huis inrichten, dus de klimhal heb ik al even niet van binnen gezien. Maar volgende week, ga ik weer mijn routine opbouwen. Eens kijken of ik in het voorjaar toch eindelijk eens die ene route kan klimmen.

Willem-Jan is overleden

2007-11-14T22:56:00.000+01:00

Alles staat stil

Mijn goede, goede vriend is overleden.

Ik ben er nu zo vreselijk kapot van.

LINK:
Willem-Jan is overleden

Lieve Willem-Jan,

Dit was een klap uit onverwachte richting die voor jou net zo hard aan kwam als voor mij.
Ik vind het zo’n verschrikkelijk nieuws, ik kom er nu niet overheen.
Ik schrijf dit bericht in de kamer waar vroeger jou bed stond. Je was mijn vriend, mijn adviseur, mijn huisgenoot, mijn sportmaatje en mijn handlanger in avonturen. Er komen steeds zo veel goede herinneringen naar boven van de lange tijd dat wij samen hebben gewoond, van onze klimtrips en surfvakanties. Van je enthousiasme, je energie waarmee ik me ook mocht voeden, voor het klimmen, voor het surfen en kitesurfen en voor het leven. Veel van deze herinneringen kon ik alleen met jou delen omdat we ze samen beleefden.
Nu zal ik deze herinneringen niet alleen voor mezelf onthouden, maar ook voor jou. Ik zal ook de wind in de gaten houden voor je. Ik zal jouw ogen zijn nu jij weg bent.
Ik zal voorzichtiger zijn in de auto, meer van mijn leven genieten, ik zal meer klimmen en elke keer dat ik het water op ga en bij elke nieuwe truc die ik leer zal ik aan je denken. Want jouw levensenergie, warmte en vriendschap mag niet worden vergeten. Ik zal je altijd in mijn hart bij me dragen. Ik hoop dat ik voor jou en Ilse, je familie en al je vrienden wat kan bijdragen en betekenen op de crematie, maar ik weet nog niet of ik dat kan.
Ik wens iedereen veel sterkte hiermee.

Voor altijd je vriend,

George

Vogezen!

2007-09-05T09:37:00.000+02:00

Alsof je je voor het eerst uitrekt na 24 uur in een te kleine tent gelegen te hebben, zó voelde het! Eindelijk weer buiten klimmen! Lekker..

Het was ongeveer 11 maanden geleden dat ik voor het laatst buiten had geklommen, in Bomal. Ik ben na mijn blessure al ongeveer 2 maanden aan het klimmen en heb rustig op kunnen bouwen. Ik ben zó blij dat de pijntjes in mijn ringvinger nu echt weg lijken te zijn!

Hops! Naar de Vogezen dus! Dit gebiedje stond al enige tijd op mijn verlanglijstje en de weersvoorspellingen waren goed! Na een ongelofelijke drukke dag vol met werken en snel mijn klimspullen onder het stof vandaan trekken zaten Ester van Veen, Jeroen de Winter, Jeroen Kelderman en ik donderdag om 18:30 in de auto richting Strassbourg. Om 2 uur lagen we allemaal op één oor in de tent.

Dag 1: Perfect weer, en de aanwezigheid van een perculator dragen bij aan de goedgemutstheid en deze sfeer is er heel de vakantie goed in gebleven. Gewoon erg gezellig! Ik ben en nog steeds niet achter hoe je het precies schrijft, maar dag 1 rijden wij in 20 minuutjes naar Grotte du Brotch. Een klein grotje met overwegend behoorlijk overhangende routes. Ziet er mooi uit hoor, mooie rode zandsteen, lekker afgelegen en rustig. We beginnen met een opwarmroute die stiekum toch nog wel verzurend was... Voyage au bout de la suie 7a+, Jeroen (de W.) klimt hem onsight en ik flash. Eigenlijk zit het moelijkste stukje bij de 1e 2 haken, en daarna moet je gewoon nog even volhouden aan grote grepen door het dak. Kelderman probeert ook en hij trekt goed door de crux heen, maar moet toch door vermoeiing loslaten aan het einde van het dak. In z’n 2e poging lukt het wel. Ester probeert ook, maar voor haar is de crux toch wel iets lastiger, omdat ze wat hoger moet opblokken, ze probeert dus zeer dynamisch, maar dit kost haar aardig wat huid en zelfs een mooie bloody flapper.. ze geeft er de brui aan, ander keertje!

De Winter heeft er zin in gekregen, en maakt zich even 10 minuten boos wat resulteert in een 8a in de pocket…indrukwekkend. Ik weet niet precies hoe die route heet..maar hij zit links van Brombeer Zeit. Deze route is zó kort en heftig dat ik een beetje geïntimideerd raak en ook met mijn recente blessure in het achterhoofd besluit ik een iets minder explosieve 8a uit te zoeken, Traité de déversification. Het blijkt een leuke route, door een zware overhang en ook en klein stukje dak. De passen lukken eigenlijk wel heel snel en het is al bijna raak in de 2e poging. Jeroen snuift en briest eens even en flasht de routes dan zonder al te veel moeite.. wat een geweld! Ik maak in de 3e poging een foutje en de 4e poging merk ik dat ik eigenlijk al te vermoeid ben om goed op te blokken naar de 2 mooie randjes. De Winter werkt nog een andere 8a uit, die volgens mij Traces blanches heet. Deze ziet er heel erg mooi uit, met een licht overhangend stukje en ook wat zware overhang. Er zitten aardig wat technische bewegingen in en wat zeer krachtige passen, waarbij je ver moet strekken. Nu moet zelfs De Winter toch écht z’n best gaan doen en dat mag ik graag zien! Hij krijgt de klus niet geklaard, morgen verder!

Dag 2: We klimmen allemaal warm op een van de weinige rechte stukjes en daarna hang ik de setjes weer op in Traité de déversification. Jeroen gaat weer aan de slag in Traces blanches. In mijn 1e poging van vandaag in Traité de déversification probeer ik iets nieuws wat niet goed uitpakt, mijn heelhook schiet los en ik hang gestrekt aan mijn armen in het dak…grrr dat kost energie.., hup voeten terug in de route en doorklimmen, misschien lukt het nog wel…ging nog best goed maar toch net voor de verlossende goede greep na de overhang kom ik eruit…hmmm zelfs als ik het helemaal verknoei, heb ik nog een kans in deze route..dit biedt perspectief.. Jeroen probeert Traces blanches nog een keer en heeft toch nog een blok nodig, hij vind dit toch wel een behoorlijk stevige 8a. Dan ik ben ik weer aan de beurt..er zit nog wel wat zuur in m’n armen, maar ik heb goede moed. Ik probeer het weer op de ‘oude’ mijn ‘eigen’ manier en nu gaat het voetenwerk een stuk beter, setje drie zit erin en nu moet ik de crux in, “kom op George even aanzetten”, vanaf een ondergreep opblokken naar de randjes, aan de randjes hangen, voeten los en overzwaaien naar rechts op blokken en druk op je rechtervoet, 1e afloper, doorpakken 2e afloper en nu moet je wéér met dezelfde hand doorpakken alleen deze pas is erg onzeker, je moet dynamisch door en er zit maar een kleine maar goede greep waar je precies op terecht moet komen. “Kom op George even goed mikken" denk ik bij mezelf.. Vlam!, ik zet af en land op het goede greepje, yes! Nu nog een pasje en dan een 6b uitklim. M’n 1e 8a ! Misschien niet de zwaarste 8a die je kunt bedenken, maar je moet ergens beginnen!
Ester werkt L´angle incarnat (7c) uit en dat doet ze eigenlijk wel heel erg goed. De Winter en ik zijn er allebei van overtuigd dat bij een volgend bezoek aan dit massief haar deze route op een mooie kant wel lukt! Kelderman doet het rustig aan vandaag.

Dag 3: Op deze zaterdag laten we ons verassen door een, voor ons, nieuw gebied, Kronthal! Gaaf gebied, met een aantal erg technische platen en ook een enorm dak van minimaal 15 meter! We doen het allemaal een beetje rustig aan vandaag, ik klim Placement à risques(7a) en Le marquis de sable(6c) onsight.

Dag 4: De laatste dag, we kunnen maar kort klimmen want we zijn om 12:00 uur in Windstein en om 14:00 willen we naar huis gaan rijden. We hebben het gevoel dat we niet het hele gebiedje zien want we hebben zeer enthousiaste verhalen gehoord en wij zijn zelf nou niet heel erg onder de indruk. Wij zaten op het massiefje waar oa Le coucou des doigts (7c) zit. Een -1-pas-7c-, mentaal geen uitdaging en fysiek hoef je ook niet echt aan de bak..het is gewoon een kwestie van 2 kleine randjes even goed vasthouden en hoog doorpakken. Ik klim hem in m’n 2e poging. Wel leuk om te doen zo de laatste dag. Om 14:00 lopen we precies volgens plan richting de auto.

Het klimmen was leuk, het kletsen was gezellig, het ontbijt met eieren en espresso was heerlijk en we waren met een leuk gezelschap! Wat een leuke vakantie!

Ik kan weer klimmen!

2007-09-03T17:36:00.000+02:00

Het heeft nogal wat geduld gekost, maar ik geloof dat ik weer aardig over mijn blessure heen ben.. Ik kan weer klimmen!

Gelukkig heb ik nog wel wat afleiding kunnen vinden in wat andere zaken; Natuurlijk mijn leuke vriendin op de 1e plaats, maar ook de aanschaf van een nieuw huis (die over ca. 2 maanden wordt opgeleverd), een nieuwe hobby (eigenlijk een oude bekende) en ik heb wat indrukwekkende films kunnen kijken.

Ook zag ik laatst een inspirerend interview met Dave Graham waarop ik jullie graag wil wijzen. Volgens mij heeft hij hier een rustdag en net die hele pot espresso in z'n kraag die hij tussen z'n voeten heeft staan, want hij ratelt een half uur lang aan 1 stuk door. :)
Zelf vond ik het zeer de moeite waard om te kijken en vooral te luisteren:

Interview Dave Graham.
(Quicktime)

Off climbing..

2007-07-25T08:20:00.000+02:00

Vingerblessure advies?

2006-12-30T09:20:00.000+01:00

Ik wil graag bezoekers van mijn site vragen om advies over mijn vingerblessure, ik weet niet meer zo goed wat ik er mee aan moet.

Zonder een aanwijsbare reden kreeg inmiddels een maand of twee en een half geleden een klein beetje last van mijn rechterringvinger. Als ik een blessure heb is het meestal aan m ’n ringvingers, maar dat is een bekend geluid geloof ik. Bij mij zit de pijn in het 1e kootje(dus die het dichtst bij mijn hand zit).

Het doet allemaal niet echt zeer, vaak moet ik echt zoeken naar de pijn door er hier en daar de juiste druk op uit te oefenen met mijn duim. Maar het zit er wel.

Ik heb al 1 x een periode van 3 weken gehele rust gehad en daarna weer rustig opgebouwd(vinger ingetaped). En een keer een periode rust van 2 weken en 1 x 1 week. Maar steeds als ik weer rustig op ga bouwen komt het pijntje weer terug.

Ik ben nu maar wat minder gaan klimmen, 1 x per week met tape om de vinger. Ik warm dan goed op. Het klimmen gaat nog wel goed, ik klim nu vooral op mijn duim, wijsvinger, middelvinger. En gebruik zo min mogelijk mijn ringvinger, al kan ik er nog wel kracht mee zetten. Mijn niveau blijft ook wel ongeveer gelijk, alleen ik ben nu veel sneller moe op een avond omdat ik zo weinig geklommen heb de laatste tijd.

Ik kan dus niet echt spreken van pijn in mijn vinger of van krachtverlies, maar er zit zeker wat. Ik heb zelf het gevoel dat het een onsteking is. (al is er geen voelbare verdikking of bobbel) Ik heb niet het gevoel dat het een ringbandje is. (of het zou een heel klein haarscheurtje moeten zijn)
Ik heb een aantal periodes van 5 dagen maximale hoeveelheid ontstekingsremmers genomen en ben druk aan het smeren met Tantum. Verder masseer ik regelmatig de vinger heel lichtjes en neem ik dagelijks een glucosaminepil.

Maar de blessure blijft. Ik kan 1 keer per week klimmen, net onder mijn niveau en alleen routes met bolle grepen zonder dat de blessure escaleert. Maar ik wil uiteraard weer gewoon 2/3 keer in de week er tegen aan. Ik wil dat het beter wordt!

Wie heeft er tips, ideeën voor mij over wat dit zou kunnen zijn en wat ik er verder aan zou kunnen doen??

Alle opmerkingen zijn zeer welkom!!

Alvast bedankt!

GL.Westerbeek@gmail.com

Foto's Bomal

2006-12-09T09:45:00.000+01:00

Het is inmiddels al weer even geleden dat ik in Bomal was. Maar in een eerdere post vertelde ik al dat mijn vader een paar mooie klimfoto's had gemaakt. Zeker als je bedenkt dat het zijn eerste keer was dat hij klimmers fotografeerde. Op de 1e triljoen foto's die ik maakte was weinig actie te zien, maar vooral vage schimmen, kont en pof. Dus paps, sjapoo!!

Hier een paar foto's van Chris en ik in Sortie Yahoo(6c)

En een paar van L'Infiniment Songe(7c)

Seizoen 1 -basics of kiting-

2006-11-07T11:08:00.000+01:00

Het voelt bijna als overspel om een niet klimgerelateerde posting te plaatsen.. Maar het is mijn blog dus ik ben hier de baas!

Hier dus onze 1e korte kite-filmpje van ons eerste seizoen van 8 sessies! Kijk hoe Chris en ik ons de basics van het kiten eigen maken! Prima actief herstel!!

Seizoen 1 -basics of kiting-

-Uiteraard blijven er ook dikke routes geklommen worden-

:)

- Flitsbezoek Bomal -

2006-09-19T07:57:00.000+02:00

Ik was dit weekend samen met Miranda, mijn ouders, oma, broer en zus lekker aan het onthaasten in een Chalet in Stoumont. En zaterdag zijn Christiaan, mijn vader en ik tussen het wandelen en de barbecue in even voor 2 uurtjes klimmen heen en weer gereden naar Bomal. Een flitsbezoek dus en het beviel goed. Het weer was natuurlijk erg lekker, eigenlijk iets te warm voor het mooie, maar soms vind ik dat ook wel weer lekker. Geen koude vingers, geen zere tenen, gewoon lekker spinnen op de rots met de zon op je rug. Mijn vader nam deze dag de rol op zich als cameraman. Een van de eerste klimfoto’s die hij genomen heeft en ik moet zeggen, daar zaten best een paar mooie kiekjes bij!

Opwarmen is altijd een beetje lastig in Bomal, tenzij je helemaal naar boven loopt op het hoge massiefje. Daar schijnt dat beter te kunnen, maar ik ben er nog nooit geweest. (Is dat wat daar??)

Wij beginnen dus maar in Sortie Yahoo(6c). Dit is een korte route op grote grepen. Ik klim hem onsight en Chris in z’n eerste poging. Later stappen we in L'Infiniment Songe(7c). Normaal gesproken zou ik zo’n korte 7c goed inlezen en een serieuze onsight poging doen, maar vandaag wil ik gewoon lekker relaxen en een beetje klieren. Ik werk hem dus wat uit en daarna klim ik hem in de 1e poging. Een mentaal weinig uitdagende route, een comfortabele speelroute, wel erg leuk om te doen. Chris probeert ook, maar merkt toch dat hij nog wat moeite heeft met het kleine randje op het einde. Na zijn peesoperatie moet de kracht en het vertrouwen in z’n vingers nog een beetje terugkomen. Komt vanzelf weer, het klimmen vergaat hem lang niet slecht!

Binnenkort foto’s !

- BERDORF -

2006-08-05T21:03:00.000+02:00

4 dagen Berdorf zijn goed bevallen. Voor mij was het de eerste keer in dit gebied, dus ik had er veel zin in. Eenmaal aangekomen op de camping zie ik nergens rots en amper hoogteverschil in het landschap. Mmm..thats a first.. Het blijkt allemaal helemaal goed te komen, want op een klein kwartiertje lopen afstand ligt behoorlijk wat schitterend zansteen. Het gebied is niet eens zo verschrikkelijk groot. In het midden ligt een metalen bruggetje en als je daarop gaat staan kan je het grootste gedeelte ervan zien. Maar er is genoeg te doen!

Van mijn voornemen om eerst rustig te beginnen die ik zo'n 16 uur geleden op de heenweg deed komt op dag 1 weinig terecht. Ik klim samen met Jeroen de Winter eerst warm in een 6b op de het massief 'Hermann Buhl'. En daarna wil Jeroen meteen setjes inhangen in Jactatio(8a). Hij heeft daar een week eerder wat pogingen in gedaan en de hittegolf maakte het er toen niet makkelijker op. Nu lijkt het allemaal wel te gaan, setjes hangen in no-time. Tsja..dan moet ik maar in Hermann Buhl(8a+) aan de slag, die er pal naast zit. Valt me nog niet mee want ik krijg vandaag nog niet eens alle setjes ingehangen. Jeroen klimt in zijn eerste poging die dag overtuigend Jactatio! Ik besluit iets rustiger aan van start te gaan en laat mijn oog vallen op Undercover angel(7c). In mijn onsight-poging val ik uit de crux. Een vreemde pas in een hoek. Bij het uitwerken lukt ondanks veel geploeter die pas niet en ook de eindpas niet. Daarna doe ik nog 4 pogingen verspreid over een uuf of 2 maar ik kom niet door de vreemde hoek heen. Ook niet na tips van Jeroen, die de route lang geleden al geklommen heeft.(Zoals hij vrijwel alle klassieke routes hier al heeft geklommen.) Na een half uur rust, toch nog maar een keer proberen.. Nu lukt het wel! Zo heb ik nog nooit een route geklommen. Eerst lukken twee passen niet eens tijdens het uitwerken en nu vind ik voor beide de oplossing tijdens het klimmen! Raar..
Verder geen rustdag de komende dagen, er wordt veel geklommen;

Jeroen de Winter klimt naast Jactatio(8a) ook Gincobiloba(7b) onsight en Tribut Croquettes(7c+) in zijn 1e poging na uitwerken. Een mooie prestatie en schitterend om te zien, het ging nog maar net. Verder heeft Jeroen een aantal goede pogingen in Hasta la vista Gringo(8b variant) gedaan. Dat ziet er wel zeer mogelijk uit voor hem. Inspirerende kerel die Jeroen..

Ik heb naast Undercover angel(7c) ook Daiwel(7b+)(Diable) geklommen en ook Gincobiloba(7b) de route rechts van Daiwel. Daarnaast heb ik de gemakkelijke Voleur de spits(7b) onsight gedaan.

Christiaan heeft ook Voleur de spits(7b) in z’n 2e poging gedaan en Mike(7a). Zijn nieuwe ringband in zijn middelvinger lijkt voorlopig prima dienst te doen, al doet hij nog wel voorzichtig aan.

Andre Norel komt ook gezellig nog even langs. Heeft naar eigen zeggen afgelopen tijd niet veel getraind, maar hij weet nog wel Gincobiloba(7b) te klimmen.

Rudy Wildeman klimt Mike(7a) in zijn 1e poging.

Marlies Quack heeft 2 7a’s gedaan, Marguerite(7a)
en ook Mike(7a).

Jeroen Boot heeft een aantal 7e graads routes geklommen waaronder Voleur de spits(7b) en Takla makan(7a)

- PFALZ -

2006-06-28T17:37:00.000+02:00

Ook nog even wat kort nieuws van de Pfalz waar ik pas voor het eerst was. Samen met een erg gezellig groepje hebben we 3 dagen lekker gebivakeerd op het daarvoor bedoelde veldje. We waren met z'n 6'en:
Jeroen de Winter
Michiel Nieuwehuizen
Marlies Quack
Ester van Veen
Jeroen Boot
en ik
Jeroen(de Winter) sneed zich aan het einde van dag 1 lelijk in zijn pink met een vlijmscherp zakmes. Hij moest de volgende dag naar het ziekenhuis voor verzorging en de rest van het weekend doorbrengen als toeschouwer. Op z'n eerste dag klimt hij nog wel een 7b+ en een 7c flash en nog een 7c in zijn 2e poging, in het voor de regen beschermde massiefje Retschelfels. Erg sneu van dat ongelukje voor hem want volgens mij was hij goed in vorm. Want..ok er kon nog net een kreuntje vanaf maar voor de rest zag het er allemaal behoorlijk soepel uit.

Ik klim dit weekend de mooie overhangende Wendehals. Michiel klimt oa The Big Easy en werkt in Magnetfinger en in Mekka.

Hier een korte fotoimpressie van de trip, mét muziek;
TOOL - Schism -!

Aahh...nu eerst een bakkie..

2006-06-14T08:40:00.000+02:00

Net iets meer dan een jaar on-line en nú is deze site al niet meer weg te denken uit de Nederlandse klimsamenleving..(AHUM) Een schat van informatie(AHUM) en vermaak en met een bezoekers aantal van wel 10! per dag is deze site toch wel, laten we zeggen, hét digitale basecamp van iedere zichzelf respecterende klimmer geworden.(Gróóóte AHUM!)

Nee echt, ik bedoel waar zou je anders heen moeten om op de hoogte te blijven van alle klim ontwikkelingen ??? :)

Maar even alle gekheid op een poetsstokkie, ik mocht vorige week wel voor het éérst van iemand vernemen dat -ze de naam van mijn website snapte!!-. Zo blijkt maar weer als kunstenaar wordt je niet altijd direct goed begrepen. Marlies, die de geniale woordspeling ontrafelde, geeft als docente les op de kunstacademie. Zij kan mijn verfijnde geest dus wat beter begrijpen. Heerlijk om eens te kunnen praten op je eigen creatieve niveau!(Kuch)

Ik besef dat ik, als kunstenaar, ook mijn hand moet uitsteken naar de minder artistiek bedeelden. Daarom doe ik bij deze post als HINT twee foto's om het mysterie van de naam "Aahh...nu eerst een bakkie" voor eens en voor altijd op te helderen.

-George-
-- Kunstenaar --

kuch

ARCO

2006-06-09T23:24:00.000+02:00

Inmiddels ben ik al weer 2 weken in Nederland, maar zo nu en dan komen de mooie herinneringen van mijn 1e bezoekje aan Arco weer boven borrelen. Het was een erg fijne vakantie. De natuur is er mooi, de sfeer is er goed, er is genoeg rots voor een lifetime klimmen, het eten was er lekker, vooral het ijs, de pizza's en de koffie, we waren met leuk gezelschap en klimmen ging ook prima. Veel meer valt er niet te wensen voor een 10 daagse vakantie! Het is leuk om te merken dat het sportklimmen zo leeft in Arco. Er staat een grote wedstrijd-buitenwand, er zijn zo'n 6 klimwinkels in een straal van 5 km, oude lokale mannetjes lopen er met een Northface-petje op. Erg leuk allemaal. Als je hier op straat vertelt aan een geïnteresseerde dat je aan sportklimmen doet, heeft men daar tenminste direct een beeld bij. Daar hoef je in Nederland 9 van de 10 keer niet op te rekenen. Maar er zitten ook wel wat nadelen aan de enorme populariteit van het klimmen. Het is vaak druk en sommige massieven waren zo glad geklommen dat bij mij het vermoeden ontstond dat men er zonnebrandcrème gebruikte ipv magnesium.

Maar als je goed zoekt zijn er nog zat massieven die minder bezocht worden en toch ook schitterend zijn. In een van deze massieven klom ik deze vakantie mijn 1e 7b+ onsight! Hoe langer hoe meer krijg ik het onsight klimmen steeds beter in de smiezen. Onsight klimmen is net zoals sterke drank of sigaren denk ik, je moet er van léren houden. Soms kan het net zo geweldig als frustrerend zijn maar ik vind het een hele mooie manier van klimmen. Anyways, hier een paar foto’s om een indruk te krijgen!

Podcast#3

2006-03-18T07:44:00.000+01:00

Download hier nu ook:

Podcast#3

van

Training for climbing

-Claret-

2006-02-28T12:56:00.000+01:00

Vannacht zijn we teruggekomen uit Claret.
Het gebied waar de grepen op zijn kop zitten. Het klimmen in dit gebiedje is even wennen.
Dit komt omdat de grepen veelal bestaan uit ondergrepen en zijgrepen wat in combinatie met kleine treetjes vaak nogal wat lichaamsspanning vergt.
Maar het klimmen is er zeker de moeite waard en het is een mooi zuidwandje, dus perfect voor een bezoekje in februari!

Herre, Frans, Jochem en ik hebben er in ieder geval van genoten! Op naar de volgende trip!

- Podcasts -

2006-02-04T12:40:00.000+01:00

Op Training for climbing vond ik twee informatieve podcasts over training.
Via deze links kun je ze downloaden.

Training for climbing - Podcast#1

Training for climbing - Podcast#2

Training for climbing bevat veel tips, uitleg, schema's etc. over trainen voor het klimmen. De site is, als je daar interesse in hebt, dus zeker een bezoekje waard.

-Orange Oger-

2006-01-14T11:26:00.000+01:00

Ik mag soms dan wel een onwijze computernerd zijn...
Maar ik klim heus ook nog wel hoor :)

Hier nog een filmpje ter motivatie ende vermaak!!

-Orange Oger-

Het is trouwens enorm feest vandaag, want dit is het 10 filmpje op deze site!
Omdat ik dit gedenkwaardige moment niet ongemerkt voorbij wil laten gaan, vandaag dus even geen balansdag, maar appeltaart met sinas!!!

Alle 10 de (klim)films zijn rechts te vinden, onder "MIJN FILMS"

-Indoor-

2006-01-04T21:01:00.000+01:00

Ja mensen, het valt niet mee. Zo 'n winter is allemaal wel leuk....hij duurt alleen zo gruwelijk lang. Nou ja zo 'n ramp hoeft het nou ook allemaal niet te zijn. Er zitten ook goede aspecten aan. Het geeft je ook de gelegenheid om specifiek te trainen. Precies binnen! in de hal! Bovendien hoe zeggen ze dat ook al weer zo mooi...:

"The sweet isn't as sweet, without the bitter."

Ik ben dus maar vol goede moed aan het trainen geslagen. Ook leuk!

In een klimhal is niet alleen mijn klimcarrière begonnen, maar in de hal schoot ik ook, samen met mijn broer de footage voor onze eerste klimfilm. Het onderwerp? Een boulder..of all things...
Wees dus gewaarschuwd dit filmpje is één van de eerste. Christaan Westerbeek speelt de hoofdrol.
Anyway, wellicht kan het wat motiveren om toch deze winter zo goed mogelijk te benutten. Trainen dus!!

Tsja hoe noemen we deze nu weer eens....Wacht! EUREKA! Ik weet het al....!
GELE BOULDER....

Siurana -Film-

2005-12-26T15:46:00.000+01:00

Een aantal weken was het hier al aangekondigd. Er zou een film verschijnen van onze trip naar SIURANA.

Deze film is tot stand gekomen in samenwerking met mijn broer Christiaan. Aan dit samenwerkingsverband hebben we beide opvallend weinig bloedingen, interne beursiteiten of ander lichamelijk letsel overgehouden. Dus wellicht dat we dit in de toekomst nog eens zullen herhalen. Neem af en toe maar eens een kijkje op deze site om er van op de hoogte te blijven! Dit was trouwens niet de eerste keer dat wij samen een motion-picture-brouwsel maakte, maar ook daarvan zal hier later meer verschijnen...

Geniet (hopelijk) eerst maar even van DEZE FILM.
(Creatief als wij zijn, zullen wij hem noemen : "Siurana 2005"... :s )

Frans en Herre, bedankt voor jullie hulp bij het schieten van de nodige kiekjes!!!!!

(Reminder: Voor de andere films die op deze site gepresenteerd zijn in het afgelopen jaar kan je voor een overzicht uiterst rechts kijken, onder het kopje "MIJN FILMS". Natuurlijk kun je ook naar lieve lust naar beneden scrollen voor bijgaande foto's en commentaar.)

Bomal -Film-

2005-12-05T08:47:00.000+01:00

Zoals beloofd in onderstaande post, hier een film van een dagtripje naar Bomal.

BOMAL

2005-11-26T08:06:00.000+01:00

Inmiddels een aantal weken gelden alweer waren mijn broer en ik voor het eerst in Bomal. Het is even wat verder rijden dan bijvoorbeeld Freyr, maar je komt dan ook wel in een heuse speeltuin terecht!! We hebben toen Cabassa(7b) geklommen. Cabassa is een leuke, korte en lichtoverhangende route op voornamelijk randjes. En we hebben ook Connexion(7c) geprobeerd, Dimitri heeft hem zelfs zonder al te veel moeite weten te klimmen! Connexion is de langste route van het massief met erg mooie bewegingen!! De 4 foto's die je hier ziet zijn van Connexion. Van deze dagtrip zal ook een korte impressiefilm vertoond worden op deze site.
Dimitri van Hezik :
heeft een paar hele mooie kiekjes gechoten, die vind je nu dus alvast! Binnenkort meer!

SIURANA 2005

2005-11-10T18:25:00.000+01:00

Een plaatje zegt meer dan 1000......

Dus voor nu vertellen deze foto's even ons verhaal.
Het was in ieder geval een hele leuke klimvakantie in een sprookjesachtig gebied!!!!

Houd deze site goed in de gaten want binnenkort verschijnt er van de trip, gewoontegetrouw een film van eigen makelij!

Motion pictures

2005-10-14T17:12:00.000+02:00

Ter uwer vermaak ende voor uw gemak heb ik rechts een overzicht van mijn klimfilms gemaakt!..uiteraard onder het kopje:
"MIJN FILMS"

Scheelt weer scrollûh.

Enjoy!

Dubbel Feest!

2005-10-07T09:32:00.000+02:00

Vandaag is het dubbel feest!

Ten eerste zag ik dat het juiste antwoord gegeven is op de 3e
'Raad de route' vraag. De juiste routenaam werd gegeven door
Jeroen van Ommen.
Hartelijk hoera voor Jeroen!

De oplossing is Aragorn.

Daarbij komt nog eens dat het vandaag vrijdag is, nu is dat niet zo bijzonder maar zaterdag ga ik klimmen in België en dat is morgen al! Dat wordt dus weer kraaien van plezier!!

Iedereen een goed weekend toegewenst!

Wat is er aan de hand?

2005-10-03T16:10:00.000+02:00

Een aantal weken geleden en eigenlijk nog steeds enigzins was ik geblesseerd aan mijn hand.
Diverse gesprekken met verschillende mensen leerden mij dat ik waarschijnlijk last heb van het zogenoemde Lumbrucalis Shift Syndroom. Dit kan vooral optreden bij het belasten van monodoigts. Je middelvingers strek je dan maximaal en je ringvinger buig je dan maximaal. Op die manier kan er, als je pech hebt en misschien ook sneller als je nog 'koud'' bent een inscheuring in je lumbricalisspier oplopen. Dit zou bij mij zijn in mijn 3e lumbricalis spier.
In mijn rechterhand is nu een soort verdikking voelbaar tussen mijn middel- en ringvinger, op het plaatje weergegeven met een rode stip. Het voelt een beetje als een erwt. Voordeel van deze blessure is dat je bij het klimmen weinig last van hebt zolang je voorzichtig bent met het pakken van mono's. Je Lumbricalis spieren zijn namelijk niet de spieren waar het meeste kracht opkomt tijdens het klimmen. Die eer gaat waarschijnlijk naar die dikke witte slierten die je op het plaatje naar beneden kunt zien lopen.

Enfin, ik 'mocht' toen eigenlijk niet klimmen van mezelf. Tijdens een ontspannend weekendje heb ik me door een paar smurfies toch uit laten dagen...
Zzee Frogz -project-

Kort filmpje

Raad de route....!

2005-09-26T18:52:00.000+02:00

Ok u gaat door naar Level II.

Het wordt dus ook al iets moeilijker, maar eerst eens zien met wat voor publiek ik te maken heb. Voorgaande oplossingen waren in no-time aangedragen dus eerst zonder hints:

Update: De gehele foto is nu weergegeven. Misschien dat het dan iets makkelijker wordt.

Update: Misschien dat een hint enkelen van jullie je met de neus in de juiste richting kan zetten:
Deze route draagt dezelfde naam als één van de hoofdrolspelers van, een zéér succesvolle en niet zo lang geleden uitgebrachte driedelige avonturen film vol grappen en trollen uhhh..grollen bedoel ik!

:)

tis dit?

Raad de route....!

2005-09-26T10:40:00.000+02:00

Goed……de afgelopen kennis-quis heeft nog geen 15 minuten stand gehouden. De uitkomst was daar natuurlijk de zeer veel geklommen
Welcome to the machine op La Jeunesse te Freyr.
--Hartelijk hoera!-- voor de anonieme poster van het goede antwoord!

Misschien dat deze foto wat meer peins- en fronswerk vergt, al zouden sommige Nederlandse klimmers deze ook snel moeten kunnen raden!

Raad de route....!

2005-09-26T09:47:00.000+02:00

Ok ok ok ...ik wéét dat ik niet de eerste ben die met dit fantastische spel op de proppen kom, neen eerlijk is eerlijk, anderen waren mij voor.
Maar goed, beter goed gestolen dan slecht bedacht, passen we hier maar toe.

We beginnen wel hééééééél makkelijk, maar we bouwen het langzaam op!

Dus roept u maar, welke route is dit!?

PS: Op voorhand..Chris en Jeroen, jullie mogen deze keer, om begrijpbare redenen, even niet mee doen uiteraard...smartasses..

Vertigo Deel II

2005-05-24T18:19:00.000+02:00

KHL Leuven bouwplaat

Natuurlijk precies zoals op het plaatje!

Hier dan..

Vertigo Deel II !

(Wederom een behoorlijk bestand, dus downloaden kan even duren)

Vertigo

2005-05-23T21:19:00.000+02:00

KLH Leuven

Na mijn afstuderen op de HR ben ik in dienst getreden bij Vertigo. Inmiddels werk ik daar niet meer, maar ik heb er zéér zeker een leuke tijd aan overgehouden!

Kijk hier naar een impressiefilmpje van een minuut of 6 (de rest is alleen muziek) van hoe we te werk gingen bij de bouw van een klimmuur in een gymlokaal in Belgie(Leuven).

Vertigo Deel I.

Kom snel terug want deel II verschijnt binnenkort!

Comments

2005-05-13T10:28:00.000+02:00

Há! Gelukt! Soms is het zo simpel.
Je kan nu dus ook 'Comments' achterlaten zónder in te loggen.
Relekst!

Fontaine Bleau -- mei 2005 --

2005-05-12T22:22:00.000+02:00

3 dagen Bleau. Bij gebrek aan beschikbare klimmaatjes, niet in m'n uppie, maar met mijn vriend jes.
Erg lekker weer gehad, prima genoten. Ik blijk, soms misschien een kletskous, maar prima gezelschap!

Ik kwam ook Frank Bogerman en Wieneke Gehem nog even tegen. Op mijn eerste- en hun laatste dag, dus dat gezelschap was gezellig, maar kort. (doch net lang genoeg voor een fijne spierpijn in de rechterschouder :)
Overigens óók lang genoeg om eens even haarfijn uitgelegd te krijgen dat (La?)Picon-Bière loopt via de groene lijn en dus niet via de rode. (De man op de foto klimt, voor alle duidelijkheid, niet (La?)Picon-Bière, maar La Boucherie 7a(7a+).) Enfin, ik dus weer een illusie armer, het groene lijntje is toch net iets lastiger. Die zal ik dus één dezer dagen eens van mijn lijstje van geklommen boulders schrappen. Maar alé, dit mocht toch de pret niet drukken, ik heb in ieder geval een leuke maar natuurlijk een té korte vakantie gehad. Proeft naar meer!

Uit de oude doos..

2005-05-12T21:12:00.000+02:00

Een filmpje van ongeveer 4 minuten dat ik een hele poos geleden geknutseld heb. Desalniettetoch, enjoy!

Châteauvert -- maart 2005 --

2005-04-30T22:18:00.000+02:00

Halverwege maart 2005 vertrokken wij voor een welverdiende vakantie naar Zuid-Frankrijk om het, voor de meeste van ons, nog onbekende klimgebied Châteauvert eens nader onder de loep te nemen.
Met wie dan allemaal?? En was het leuk??

Kijk maar!!

Deel I

Deel II